>Gün Işığında Kalan Emanet

>Sevgim emanetti sende,
Hani bir gün dönüp geri alacağım,
Göz değmemiş pamuklara saracağım,
Öylece, sonsuza dek saklayacağım sevgim…

Geri gelmedim,
Çünkü daha gitmemiştim,
Sen düşünmeden ittiğinde,
Ben henüz bitmemiştim.
Hani ya?
Nerede emanetim?
Bu ne vicdansızlıktır söyle!
Neden sahip çıkmadın emanetime?
Ne ettin?
Giderken beni kimlere terk ettin?
Büyük adam olmuşsun şimdi hemi!
Arkandaki döküntüleri bile toplayamazken,
Büyüklük bunun neresinde, hani?

“Kuzuyu güden kurdu görür”düyse eğer,
Çoban kuzuyu neden kurda verir, hakikat bir yalanmış meğer!

Emanet,
Ehline verildiyse, rahat et,
Emanet,
Sen gibisine rast geldiyse, yazık, yandı tüm millet!
İşte senin gerçek adın, hıyanet!
Bu nasıl gidi bir illet!
Düşsün be Sinan’ım,
Düşsün artık yakandan da, rahat et…

28 Eylül 2010 / KONYA / 17.25

Kocasinan

Reklamlar

About hilaltimur

Şiiri, dikişi, okumayı seven mühendis bir anne... İletişim için: hilaltimur@gmail.com Günlük paylaşımlarım için: http://hilaltimur.wordpress.com El emeği oyuncaklarım için: http://oyuncakdukkani.wordpress.com Sevdiğim şiirleri okumak için: https://hilaltimursiir.wordpress.com Aynı adreslerimin blogspot olanları da mevcuttur:)
Bu yazı Urfatutkunu/Kocasinan içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to >Gün Işığında Kalan Emanet

  1. Urfa Tutkunu dedi ki:

    >Teşekkürler Dostum. Bilirsin yorum özürlüyümdür. Hele böyle anlarda =)

  2. Anonymous dedi ki:

    >Eylül'ü Yitirdim AvuçlarındaKaç bahar yaşadım, kaç bahar sensizIslak gülüşlerde, ruhsuz.. bedensiz..Bu mevsim de geçti bak yine sensiz- Eylül'ü yitirdim avuçlarında- Cansız resimlerde bakışlarında..Hazan yaprakları tek tek düşerkenZaman hasretinle akıp geçerkenKanevçe kanevçe işlemek varken- Eylül'ü yitirdim avuçlarında- Söküldüm sevdanın nakışlarında..Belki de son tango, belki son dansımZaten hiç olmadı, hiç yoktu şansımBoşa umutlanıp gelir sanmışım- Eylül'ü yitirdim avuçlarında- Umuda kor olup yakışlarında..Adı yaşamaksa ben hâla varımVarlığım yük artık ona yanarımÇağlamıyor sustu, kuru pınarım- Eylül'ü yitirdim avuçlarında- Yaş olup gözümden akışlarında..Olmasın her ay'ım sevdama konuBak, yine bitiyor hüzünlü sonuYAZGI'm her Eylül'de hatırla onu- Koluna 'ayrılık' takışlarında- Koluna 'ayrılık' takışlarında.. Kocasinan'a sevgiler eylüller hep böyledir savurur sevenleri

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s